Expeditie noordkaap - dag 9 t/m 14

Dag 9 - dinsdag 30 maart 2004

Rik: Vandaag hebben zijn we redelijk vroeg opgestaan. We hebben water gehaald bij een benzinepomp en we zijn toen richting het tourist information gereden. We hebben daar gevraagd hoe het zit met de bus die naar de Noordkaap rijd. Deze bus vervoert passagiers van de boot die een fjordentocht maakt. Eerst kopen we nog wat kaarten en die kunnen we dan op de Noordkaap op de bus doen. Wanneer je daar namelijk iets post dan krijgt het een speciale Noordkaap stempel. Toch leuk.
Wanneer de boot eindelijk in de haven van Honningsvåg is aangekomen staat de bus (foto 31) al klaar op de aangewezen plaats. Wanneer we voor veel geld twee tickets hebben gekocht nemen we plaats in de bus. Inmiddels stappen ook een twintigtal passagiers van de ferry in. Er is een gids aan boord die een leuke uitleg geeft in het Engels en Duits. We komen zo wel een aantal dingen te weten van de Noordkaap die we zelf niet hadden kunnen weten. Wanneer we de laatste afslag nemen naar de Noordkaap (foto 32) staat er een slagboom met daarvoor een sneeuwschuiver. Ook staan er nog een vrachtwagen en twee andere auto's. Je kan hier dus alleen maar in colonne rijden, mits je een goede auto hebt. We blijken toch de juiste keuze gemaakt te hebben door gisteren niet te gaan rijden. De bus lijkt geen probleem te hebben met de sneeuw en rijd de laatste 11 km zonder problemen (foto 33).
Wanneer we aankomen gaan we maar meteen naar het bekende beeld van de Noordkaap
(foto 34, 36, 37 en 38), de wereldbol! We zijn er! Ook zien we het uiterste puntje van de Noordkaap
(foto 35) Na wat rondgekeken en een paar foto's te hebben gemaakt gaan we binnen kijken. Het grootste deel van het gebouw blijkt onder de grond te zijn gebouwd en ziet er groot uit. We kopen wat in de souvenir shop (ook een sticker voor op de auto!) en we gaan een kop koffie drinken maar we moeten opschieten want over een aantal minuten begint de film die een beeld geeft van de Noordkaap gedurende alle vier de seizoenen. Het is een mooie film en als deze is afgelopen kunnen we nog net even naar het toilet voordat de bus weer vertrekt. We rijden weer naar beneden en beseffen ons dat we nu echt vertrekken. Terug in Honningsvåg stappen we in onze camper en besluiten meteen weer verder te rijden. We zijn binnen twee uur weer terug in Alta en hoewel dat ongeveer het eindpunt voor de dag zou kunnen zijn besluiten we door te rijden. Het is pas 18.00 uur namelijk en de wegen zijn helemaal sneeuwvrij. Daarvan moeten we profiteren. We hebben een route langs de fjorden gekozen en dat zijn mooie wegen om te rijden al schiet het niet echt op. De lucht begint ook wat te betrekken en het duurt niet lang voor het gaat sneeuwen. Even lijkt het mee te vallen maar na een kleine remtest besluiten we dat het toch maar beter is te stoppen. We bellen aan bij het eerste huis waar licht brand en we vragen of we daar mogen overnachten. De vrouw die opendoet vind het geen probleem en ze heeft buiten een stroomaansluiting. We pluggen in en we kunnen weer lekker de kachel aan vannacht. Nu maar hopen dat het sneeuwen niet echt doorzet en dat de wegen een beetje sneeuwvrij blijven. Op die manier kunnen we namelijk het snelst doorsteken naar zweden waar de wegen beter begaanbaar lijken. Het is niet heel koud (-1.1 om 20.30 uur) dus we hopen dat het morgen een beetje gaat dooien en dat de wegen ijsvrij worden. We zien het morgen wel weer.

klik voor de foto op originele grootte
klik voor de foto op originele grootte
klik voor de foto op originele grootte
klik voor de foto op originele grootte
foto 31
foto 32
foto 33
foto 34
klik voor de foto op originele grootte
klik voor de foto op originele grootte
klik voor de foto op originele grootte
klik voor de foto op originele grootte
foto 35
foto 36
foto 37
foto 38

Dag 10 - woensdag 31 maart 2004

Allard: Wanneer we de volgende ochtend ons hebben aangekleed, onze bedden hebben opgeklapt en wat hebben gegeten, gaan we naar de eigenaar van het huis waar we hebben overnacht. We mogen van haar toilet gebruikmaken en we hoeven ook niet te betalen voor de verbruikte stroom. Helaas weet ze niet wat de weersvooruitzichten zijn, maar ze waarschuwt ons dat we erg voorzichtig moeten doen vanwege onze zomerbanden. De verse sneeuw is ondertussen al aardig platgereden door gepasseerde auto's en vrachtwagens. Omdat de zon schijnt besluiten we toch maar te vertrekken omdat misschien de sneeuw wel zal smelten. Ik zou vandaag rijden en kruip daarom vast achter het stuur terwijl Rik nog even het stroomsnoer oprolt. We rijden achteruit het erf af en vertrekken richting het zuiden. We zijn nog geen honderd meter van het huis verwijderd als er al een heuvel in zicht komt waar we op moeten. Door de gladheid halen we de top niet en staan we met draaiende wielen halverwege. Als ik de rem erop zet glijden we zelfs nog een meter naar beneden totdat we gelukkig net voldoende grip hebben en de camper blijft staan. Oke, is was wel even een spannend moment. Nu maar snel de sneeuwkettingen eronder leggen. Nu kunnen we makkelijk boven komen en weer naar benden rijden. Telkens wordt de weg sneeuwvrij en later weer met sneeuw belegd. De kettingen gaan erop en er weer af. Dit gaat zo 80 km lang door. Dit kan zo niet langer, iedereen scheurt ons voorbij en de wegen worden er niet beter van. Op een gegeven moment bereikten we het plaatsje Badderen. Daar hebben we bij de garage geïnformeerd naar winterbanden. Omdat ze onze bandenmaat niet op voorraad hadden werden we doorgestuurd naar een bedrijfje in Sandbukt. Daar maken ze banden en daar hadden ze ook onze maat. We hebben het plaatsje gehaald met onze sneeuwkettingen en na anderhalf uur hadden we vier nieuwe winterbanden met spikes onder onze camper (foto 39, 40 en 41). Vanaf dat moment hebben we alle verloren tijd goed kunnen inhalen en wat hebben die dingen een grip. Nu rijden we net als iedereen vol gas langs de besneeuwde wegen door de fjorden
(foto 42, 43, 44 en 45). Omdat de wegen toch nog veel besneeuwd zijn besluiten we om bij Skibotn de E8 het binnenland in van Noorwegen en Zweden te nemen. Hopelijk is de sneeuw daar minder en kunnen we beter onze weg vervolgen. Het uitzicht in de fjorden is geweldig, maar ondanks dat kiezen we toch voor de bossen en de rendieren. En dat krijgen we te weten als we nog geen uur later hard in de remmen moeten omdat er weer een paar van die beesten oversteken (foto 46), waar ze overigens ruim de tijd voor nemen ook. We rijden door tot Kaaresuvanto (Zweden) en gaan daar de weg 45 op. Het verbaast ons dat het zo lang duurt voordat de zon ondergaat en besluiten daarom om nog maar even lekker door te rijden. Uiteindelijk wordt het toch wel laat en komen we aan in Gällivare. We parkeren bij een tankstation op het terrein van een Volvo/Renault dealer en tappen stroom af uit een kastje die daar op het parkeerterrein staat voor het warm houden van je auto. Het is ondertussen al bijna 23.00 uur en gingen na een beetje opgewarmd te worden maar lekker gauw slapen.

klik voor de foto op originele grootte
klik voor de foto op originele grootte
klik voor de foto op originele grootte
klik voor de foto op originele grootte
foto 39
foto 40
foto 41
foto 42
klik voor de foto op originele grootte
klik voor de foto op originele grootte
klik voor de foto op originele grootte
klik voor de foto op originele grootte
foto 43
foto 44
foto 45
foto 46

Dag 11 - donderdag 1 april 2004

Allard: Het is 03.00 uur 's nachts worden we allebei wakker van de kou. Rik heeft ijskoude tenen en ik een koude neus. En dat terwijl de kachel op zijn warmst staat te loeien. We draaien het dakraam maar helemaal dicht en vallen met een beetje moeite weer in slaap. De volgende ochtend bleken ook de watertanks in het keukenblok bevroren te zijn. Dit moest beslist onze koudste nacht geweest zijn. Dit betekent, gezien de temperatuur in Kautokeino (Dag 7), dat het ergens rond de -15 en -20 graden moest zijn geweest! Maar eenmaal opgestaan en al buiten geweest merken we dat de temperatuur alweer aardig is gestegen. Vanaf vandaag wordt het overigens alleen nog maar gissen naar de buitentemperatuur aangezien we onze sensor gisteren hebben verloren. Er zat een dikke klomp ijs aan het kabeltje buiten en dat is hem blijkbaar te veel geworden waardoor die afgebroken is. We kunnen nergens douchen en beginnen daarom maar wat eerder met rijden. Later die dag komen we langs een soort bungalowpark waar we heerlijk kunnen douchen. Als we de sleutel weer willen inleveren bij de receptie blijkt die gesloten vanwege de middaglunch. We leggen de sleutel voor de deur en voegen er ook nog 20 Zweedse kronen (€3,-) bij. Net iets ten zuiden van JokkMokk passeren we de poolcirkel (foto 47, 48 en 49). Het is wel iets leuker opgezet dan de eerste keer maar echt spectaculair is het ook weer niet te noemen. We rijden maar weer door naar het zuiden en rijden lekker door als we een auto passeren die net een rendier heeft aangereden. Het beestje ligt levenloos op het wegdek en de wat oudere Mazda heeft aan de voorkant flinke schade. Er stopt al een andere auto om te helpen en we besluiten er omheen te rijden en verder te gaan. Nog geen 15 km verder doemt er weer een familie rendieren op en moet Rik goed afremmen om de beesten te ontwijken. Eén rendier schrikt en maakt nog een schijnbeweging richting de rijbaan, maar springt vervolgens toch over de sneeuwrand de berm in. De schrik zit er nu wel even goed in. Die waarschuwingsborden langs de weg staan er dus niet voor niets. Uiteindelijk rijden we door tot Strömsund waar we langs een parkeerterrein van een bejaardenhuis rijden waar elke parkeerplek van een stroomkastje is voorzien. Hier parkeren we en hebben het vannacht dus weer lekker warm.

klik voor de foto op originele grootte
klik voor de foto op originele grootte
klik voor de foto op originele grootte
foto 47
foto 48
foto 49

Dag 12 - Vrijdag 2 april 2004

Rik: Ik bak even een paar eieren zodat we het saaie brood een beetje smakelijk kunnen maken. We kunnen nergens naar de wc dus we besluiten maar snel het een en ander in orde te maken, zodat we bij de eerste benzinepomp ons even kunnen opfrissen. We zetten even thee en eten er wat lekkers bij (foto 50). Wanneer dit gebeurt is kunnen we weer op weg. De eerste grote plaats die we tegenkomen is Östersund. We rijden de weg 45 helemaal uit. Deze weg stopt pas voor Göteborg. Naast de weg ligt er steeds minder sneeuw. Wanneer we 100 km boven Göteborg zijn zien we zelfs helemaal geen sneeuw meer. Het weer is wel heel erg mooi (geen wolk gezien) en wanneer de zon onder gaat hebben we sinds een week geen last meer van koude voeten. We tanken nog even van ons laatste Zweedse geld en gaan bij die pomp ook maar overnachten. Achter op het terrein is een gesloten wegrestaurant maar wel een stroomaansluiting bij de achteringang. We slapen dus weer warm alhoewel het niet echt koud is buiten. We nemen nog even de route door en we willen mogen in Duitsland of Nederland aankomen. Dan kunnen we ons klaar maken voor het laatste stukje rijden.

klik voor de foto op originele grootte
foto 50

Dag 13 - Zaterdag 3 april 2004

Rik: Vandaag is niet echt een spannende dag. We rijden vanaf Göteborg via Malmö terug naar de Rødby. Het is nog steeds erg mooi weer en we kunnen ook lekker aan dek staan (foto 51 en 52). Wanneer we rond 15.00 van de boot afkomen rijden we meteen door. We stoppen in Duitsland om wat te eten bij de McDonalds en we zien tegen de avond Groningen al op de borden staan. Dit willen we natuurlijk wel halen. Wanneer we er bijna zijn bel ik Anne op (die in Groningen woont) dat we een kop koffie komen drinken. We zijn er rond 22.00 en vertellen aan de hand van wat foto´s wat we allemaal hebben meegemaakt. We vertrekken rond 23.30 en parkeren de camper in de buurt van Joure. We gaan slapen met het dakluik open en we hebben het beide niet koud gehad deze nacht. Je kan dus wel wennen aan deze koude.

klik voor de foto op originele grootte
klik voor de foto op originele grootte
foto 51
foto 52

Dag 14 - Zondag 4 april 2004

Vandaag is de dag dat we naar huis gaan. We breken het bed ovor de laatse keer af en maken voor de laatste keer het ontbijt klaar. Het bestaat uit simpele crakers omdat het Zweedse brood al na 2 dagen echt niet meer lekker is en we het beste maar voor de crakers kunnen kiezen. De trip zit er dus op en we hebben het leuk gehad. De camper heeft ons (op wat kleine problemen na) naar huis gebracht en dat is ook wat waard. Het was een onvergetelijke reis waar we beiden nog regelmatig aan terug zullen denken. We hopen ook dat dit reisverslag de moeite waard was om te lezen en dat het een beetje overbrengt wat wij hebben meegemaakt.

Voor iedereen die ons gesteund heeft tijdens de voorbereidingen en de reis: Bedankt!

Allard-Mark Ebbers & Rik Kortlandt
Amsterdam 14 april 2004

Ps. Eventuele nasleep is te volgen op thread die daarvoor is aangemaakt op het underscore forum (ga naar het forum).