|
Dag 9 - dinsdag 30 maart 2004
Rik: Vandaag hebben zijn
we redelijk vroeg opgestaan. We hebben water gehaald bij een
benzinepomp en we zijn toen richting het tourist information
gereden. We hebben daar gevraagd hoe het zit met de bus die
naar de Noordkaap rijd. Deze bus vervoert passagiers van de
boot die een fjordentocht maakt. Eerst kopen we nog wat kaarten
en die kunnen we dan op de Noordkaap op de bus doen. Wanneer
je daar namelijk iets post dan krijgt het een speciale Noordkaap
stempel. Toch leuk.
Wanneer de boot eindelijk in de haven van Honningsvåg
is aangekomen staat de bus (foto 31) al klaar op de aangewezen
plaats. Wanneer we voor veel geld twee tickets hebben gekocht
nemen we plaats in de bus. Inmiddels stappen ook een twintigtal
passagiers van de ferry in. Er is een gids aan boord die een
leuke uitleg geeft in het Engels en Duits. We komen zo wel een
aantal dingen te weten van de Noordkaap die we zelf niet hadden
kunnen weten. Wanneer we de laatste afslag nemen naar de Noordkaap
(foto 32) staat er een slagboom met daarvoor een sneeuwschuiver.
Ook staan er nog een vrachtwagen en twee andere auto's. Je kan
hier dus alleen maar in colonne rijden, mits je een goede auto
hebt. We blijken toch de juiste keuze gemaakt te hebben door
gisteren niet te gaan rijden. De bus lijkt geen probleem te
hebben met de sneeuw en rijd de laatste 11 km zonder problemen
(foto 33).
Wanneer we aankomen gaan we maar meteen naar het bekende beeld
van de Noordkaap
(foto 34, 36, 37 en 38), de wereldbol! We zijn er! Ook zien
we het uiterste puntje van de Noordkaap
(foto 35) Na wat rondgekeken en een paar foto's te hebben gemaakt
gaan we binnen kijken. Het grootste deel van het gebouw blijkt
onder de grond te zijn gebouwd en ziet er groot uit. We kopen
wat in de souvenir shop (ook een sticker voor op de auto!) en
we gaan een kop koffie drinken maar we moeten opschieten want
over een aantal minuten begint de film die een beeld geeft van
de Noordkaap gedurende alle vier de seizoenen. Het is een mooie
film en als deze is afgelopen kunnen we nog net even naar het
toilet voordat de bus weer vertrekt. We rijden weer naar beneden
en beseffen ons dat we nu echt vertrekken. Terug in Honningsvåg
stappen we in onze camper en besluiten meteen weer verder te
rijden. We zijn binnen twee uur weer terug in Alta en hoewel
dat ongeveer het eindpunt voor de dag zou kunnen zijn besluiten
we door te rijden. Het is pas 18.00 uur namelijk en de wegen
zijn helemaal sneeuwvrij. Daarvan moeten we profiteren. We hebben
een route langs de fjorden gekozen en dat zijn mooie wegen om
te rijden al schiet het niet echt op. De lucht begint ook wat
te betrekken en het duurt niet lang voor het gaat sneeuwen.
Even lijkt het mee te vallen maar na een kleine remtest besluiten
we dat het toch maar beter is te stoppen. We bellen aan bij
het eerste huis waar licht brand en we vragen of we daar mogen
overnachten. De vrouw die opendoet vind het geen probleem en
ze heeft buiten een stroomaansluiting. We pluggen in en we kunnen
weer lekker de kachel aan vannacht. Nu maar hopen dat het sneeuwen
niet echt doorzet en dat de wegen een beetje sneeuwvrij blijven.
Op die manier kunnen we namelijk het snelst doorsteken naar
zweden waar de wegen beter begaanbaar lijken. Het is niet heel
koud (-1.1 om 20.30 uur) dus we hopen dat het morgen een beetje
gaat dooien en dat de wegen ijsvrij worden. We zien het morgen
wel weer.
|
|
|
|
|
|
foto 31
|
foto 32
|
foto 33
|
foto 34
|
|
|
|
|
|
|
foto 35
|
foto 36
|
foto 37
|
foto 38
|
Dag 10 - woensdag 31 maart
2004
Allard: Wanneer we de
volgende ochtend ons hebben aangekleed, onze bedden hebben opgeklapt
en wat hebben gegeten, gaan we naar de eigenaar van het huis
waar we hebben overnacht. We mogen van haar toilet gebruikmaken
en we hoeven ook niet te betalen voor de verbruikte stroom.
Helaas weet ze niet wat de weersvooruitzichten zijn, maar ze
waarschuwt ons dat we erg voorzichtig moeten doen vanwege onze
zomerbanden. De verse sneeuw is ondertussen al aardig platgereden
door gepasseerde auto's en vrachtwagens. Omdat de zon schijnt
besluiten we toch maar te vertrekken omdat misschien de sneeuw
wel zal smelten. Ik zou vandaag rijden en kruip daarom vast
achter het stuur terwijl Rik nog even het stroomsnoer oprolt.
We rijden achteruit het erf af en vertrekken richting het zuiden.
We zijn nog geen honderd meter van het huis verwijderd als er
al een heuvel in zicht komt waar we op moeten. Door de gladheid
halen we de top niet en staan we met draaiende wielen halverwege.
Als ik de rem erop zet glijden we zelfs nog een meter naar beneden
totdat we gelukkig net voldoende grip hebben en de camper blijft
staan. Oke, is was wel even een spannend moment. Nu maar snel
de sneeuwkettingen eronder leggen. Nu kunnen we makkelijk boven
komen en weer naar benden rijden. Telkens wordt de weg sneeuwvrij
en later weer met sneeuw belegd. De kettingen gaan erop en er
weer af. Dit gaat zo 80 km lang door. Dit kan zo niet langer,
iedereen scheurt ons voorbij en de wegen worden er niet beter
van. Op een gegeven moment bereikten we het plaatsje Badderen.
Daar hebben we bij de garage geïnformeerd naar winterbanden.
Omdat ze onze bandenmaat niet op voorraad hadden werden we doorgestuurd
naar een bedrijfje in Sandbukt. Daar maken ze banden en daar
hadden ze ook onze maat. We hebben het plaatsje gehaald met
onze sneeuwkettingen en na anderhalf uur hadden we vier nieuwe
winterbanden met spikes onder onze camper (foto 39, 40 en 41).
Vanaf dat moment hebben we alle verloren tijd goed kunnen inhalen
en wat hebben die dingen een grip. Nu rijden we net als iedereen
vol gas langs de besneeuwde wegen door de fjorden
(foto 42, 43, 44 en 45). Omdat de wegen toch nog veel besneeuwd
zijn besluiten we om bij Skibotn de E8 het binnenland in van
Noorwegen en Zweden te nemen. Hopelijk is de sneeuw daar minder
en kunnen we beter onze weg vervolgen. Het uitzicht in de fjorden
is geweldig, maar ondanks dat kiezen we toch voor de bossen
en de rendieren. En dat krijgen we te weten als we nog geen
uur later hard in de remmen moeten omdat er weer een paar van
die beesten oversteken (foto 46), waar ze overigens ruim de
tijd voor nemen ook. We rijden door tot Kaaresuvanto (Zweden)
en gaan daar de weg 45 op. Het verbaast ons dat het zo lang
duurt voordat de zon ondergaat en besluiten daarom om nog maar
even lekker door te rijden. Uiteindelijk wordt het toch wel
laat en komen we aan in Gällivare. We parkeren bij een
tankstation op het terrein van een Volvo/Renault dealer en tappen
stroom af uit een kastje die daar op het parkeerterrein staat
voor het warm houden van je auto. Het is ondertussen al bijna
23.00 uur en gingen na een beetje opgewarmd te worden maar lekker
gauw slapen.
|
|
|
|
|
|
foto 39
|
foto 40
|
foto 41
|
foto 42
|
|
|
|
|
|
|
foto 43
|
foto 44
|
foto 45
|
foto 46
|
Dag
11 - donderdag 1 april 2004
Allard: Het is 03.00 uur 's nachts
worden we allebei wakker van de kou. Rik heeft ijskoude tenen
en ik een koude neus. En dat terwijl de kachel op zijn warmst
staat te loeien. We draaien het dakraam maar helemaal dicht
en vallen met een beetje moeite weer in slaap. De volgende ochtend
bleken ook de watertanks in het keukenblok bevroren te zijn.
Dit moest beslist onze koudste nacht geweest zijn. Dit betekent,
gezien de temperatuur in Kautokeino (Dag
7), dat het ergens rond de -15 en -20 graden moest zijn
geweest! Maar eenmaal opgestaan en al buiten geweest merken
we dat de temperatuur alweer aardig is gestegen. Vanaf vandaag
wordt het overigens alleen nog maar gissen naar de buitentemperatuur
aangezien we onze sensor gisteren hebben verloren. Er zat een
dikke klomp ijs aan het kabeltje buiten en dat is hem blijkbaar
te veel geworden waardoor die afgebroken is. We kunnen nergens
douchen en beginnen daarom maar wat eerder met rijden. Later
die dag komen we langs een soort bungalowpark waar we heerlijk
kunnen douchen. Als we de sleutel weer willen inleveren bij
de receptie blijkt die gesloten vanwege de middaglunch. We leggen
de sleutel voor de deur en voegen er ook nog 20 Zweedse kronen
(€3,-) bij. Net iets ten zuiden van JokkMokk passeren we
de poolcirkel (foto 47, 48 en 49). Het is wel iets leuker opgezet
dan de eerste keer maar echt spectaculair is het ook weer niet
te noemen. We rijden maar weer door naar het zuiden en rijden
lekker door als we een auto passeren die net een rendier heeft
aangereden. Het beestje ligt levenloos op het wegdek en de wat
oudere Mazda heeft aan de voorkant flinke schade. Er stopt al
een andere auto om te helpen en we besluiten er omheen te rijden
en verder te gaan. Nog geen 15 km verder doemt er weer een familie
rendieren op en moet Rik goed afremmen om de beesten te ontwijken.
Eén rendier schrikt en maakt nog een schijnbeweging richting
de rijbaan, maar springt vervolgens toch over de sneeuwrand
de berm in. De schrik zit er nu wel even goed in. Die waarschuwingsborden
langs de weg staan er dus niet voor niets. Uiteindelijk rijden
we door tot Strömsund waar we langs een parkeerterrein
van een bejaardenhuis rijden waar elke parkeerplek van een stroomkastje
is voorzien. Hier parkeren we en hebben het vannacht dus weer
lekker warm.
Dag 12 - Vrijdag 2 april 2004
Rik: Ik bak even een paar eieren
zodat we het saaie brood een beetje smakelijk kunnen maken.
We kunnen nergens naar de wc dus we besluiten maar snel het
een en ander in orde te maken, zodat we bij de eerste benzinepomp
ons even kunnen opfrissen. We zetten even thee en eten er wat
lekkers bij (foto 50). Wanneer dit gebeurt is kunnen we weer
op weg. De eerste grote plaats die we tegenkomen is Östersund.
We rijden de weg 45 helemaal uit. Deze weg stopt pas voor Göteborg.
Naast de weg ligt er steeds minder sneeuw. Wanneer we 100 km
boven Göteborg zijn zien we zelfs helemaal geen sneeuw
meer. Het weer is wel heel erg mooi (geen wolk gezien) en wanneer
de zon onder gaat hebben we sinds een week geen last meer van
koude voeten. We tanken nog even van ons laatste Zweedse geld
en gaan bij die pomp ook maar overnachten. Achter op het terrein
is een gesloten wegrestaurant maar wel een stroomaansluiting
bij de achteringang. We slapen dus weer warm alhoewel het niet
echt koud is buiten. We nemen nog even de route door en we willen
mogen in Duitsland of Nederland aankomen. Dan kunnen we ons
klaar maken voor het laatste stukje rijden.
Dag 13 - Zaterdag 3 april
2004
Rik: Vandaag is niet echt een spannende dag. We rijden vanaf
Göteborg via Malmö terug naar de Rødby. Het
is nog steeds erg mooi weer en we kunnen ook lekker aan dek
staan (foto 51 en 52). Wanneer we rond 15.00 van de boot afkomen
rijden we meteen door. We stoppen in Duitsland om wat te eten
bij de McDonalds en we zien tegen de avond Groningen al op de
borden staan. Dit willen we natuurlijk wel halen. Wanneer we
er bijna zijn bel ik Anne op (die in Groningen woont) dat we
een kop koffie komen drinken. We zijn er rond 22.00 en vertellen
aan de hand van wat foto´s wat we allemaal hebben meegemaakt.
We vertrekken rond 23.30 en parkeren de camper in de buurt van
Joure. We gaan slapen met het dakluik open en we hebben het
beide niet koud gehad deze nacht. Je kan dus wel wennen aan
deze koude.
Dag 14 - Zondag 4 april 2004
Vandaag is de dag dat we naar
huis gaan. We breken het bed ovor de laatse keer af en maken
voor de laatste keer het ontbijt klaar. Het bestaat uit simpele
crakers omdat het Zweedse brood al na 2 dagen echt niet meer
lekker is en we het beste maar voor de crakers kunnen kiezen.
De trip zit er dus op en we hebben het leuk gehad. De camper
heeft ons (op wat kleine problemen na) naar huis gebracht en
dat is ook wat waard. Het was een onvergetelijke reis waar we
beiden nog regelmatig aan terug zullen denken. We hopen ook
dat dit reisverslag de moeite waard was om te lezen en dat het
een beetje overbrengt wat wij hebben meegemaakt.
Voor iedereen
die ons gesteund heeft tijdens de voorbereidingen en de reis:
Bedankt!
Allard-Mark
Ebbers & Rik Kortlandt
Amsterdam 14 april 2004
Ps. Eventuele nasleep is te volgen
op thread die daarvoor is aangemaakt op het underscore forum
(ga
naar het forum).
|