Dag 5 - vrijdag 26 maart 2004

Rik: We zijn nog steeds in Umeå. Als het goed is mogen we vandaag op de brug. Na een ontbijt lopen we naar de garage en we krijgen de toezegging dat de camper na de lunch op de brug kan. Wij geven de man van de garage (Patrick) de sleutel en we lopen naar het centrum van Umeå. We lopen over de dichtgevroren rivier Umeälven (foto 11 en 12) en we lopen naar een klein centrum. Bij de touristinfo mogen we gratis gebruik maken van internet en na een uurtje lopen we weer terug naar de garage. De auto staat nog op de brug (foto 13 en 14) en we moeten een half uurtje wachten. Dan komt Patrick naar ons toen en hij zegt dat het inderdaad de linker aandrijfas is die kapot is. Hij schat dat het circa €700,- gaat kosten om het te maken. Dat wil zeggen €400,- voor het onderdeel en €300,- voor de montage. Het onderdeel is ook niet op voorraad en is hier pas op zijn vroegst dinsdag. We schrikken hier wel van en zeker nadat Allard naar huis heeft gebeld waar bij zijn garage is geïnformeerd en die aangeven die reparatie voor in totaal €330,- te kunnen uitvoeren. We hopen bijna op vervangend vervoer (omdat de camper dan naar huis gebracht wordt en we het daar goedkoper kunnen laten maken). We bellen met de ANWB en we overleggen over het probleem. Wanneer de camper namelijk niet binnen twee werkdagen gerepareerd kan worden dan moet de camper verscheept worden naar Nederland, en dat is ook duur voor de ANWB. De ANWB besluit het onderdeel samen met een monteur te laten overvliegen vanuit Nederland. Er is nu al iemand in Nederland het onderdeel ophalen (wat slechts €70,- kost.) Morgen komt de monteur (Gijs) uit Nederland en hij zal er rond 16.00 zijn. Patrick en nog een monteur komen morgen om 15.00 en gaan dan vast beginnen met het voorwerk. Patrick spreekt met ons af dat wij €250,- betalen (en de ANWB de €150,- weekend toeslag) en dat is het dan voor ons. Nu komt de reparatie op €250,- + €70,- uit! Dat scheelt meer dan de helft en het is nog drie dagen sneller klaar ook! Goed nieuws allemaal, het is ondertussen ook avond en we gaan ons klaar maken voor het eten. Eerst moeten we op zoek naar een toilet want het hele industrieterrein is dicht 's avonds. We komen er achter dat er bij een benzinepomp op 5 minuten lopen een douche en toilet is. We gaan hier lekker douchen en om 20.00 zijn we weer in de camper en maken we snel wat eten klaar. We maken het bed vast klaar om vanuit daar de dvd van Bloody Sunday te kijken. Wanneer we klaar zijn kan de film uit en we vallen meteen in slaap.

foto 11	foto 12	foto 13	foto 14

Dag 6 - zaterdag 27 maart 2004

Rik: Nadat we beiden wakker worden is het bloedheet in de camper. Het is vannacht toch minder koud geworden dan we hadden gedacht. Uit de Zweedse kranten kunnen we opmaken dat het aan het dooien is, het wordt over twee dagen zelfs 8 graden in Umeå. Het is net iets minder dan 30 graden binnen. Toch iets te veel van goede. We doen even het dakluik open en de temperatuur zakt snel naar 22 graden. Zo is het een stuk beter en we besluiten nog even in bed te blijven liggen omdat we vandaag tot 15.00 toch niets te doen hebben, want pas om 15.00 komt Patrick ons pas ophalen. Na een uitgebreid ontbijt klappen we het bed in. Daarna installeren we de tv en gaan we even naar een verzamel DVD kijken met verschillende series erop. Wanneer we een beetje klaar zijn met alles (water bijgevuld en alle apparaten opgeladen) is het ook precies 15.00 en klopt Patrick aan. Hij rijdt de camper op de brug en deze gaat omhoog. Vervolgens beginnen Patrick en nog een monteur te sleutelen. Echt haast hebben ze niet, maar als Gijs (van de ANWB) met een aandrijfstang uit de taxi komt stappen is de oude as er net uit (foto 15). Gijs heeft gisteren een gereviseerde opgehaald en is vanmorgen om 05.30 vertrokken uit Nederland. Met een vliegtuig naar Stockholm en vanaf daar weer een tussenvlucht naar Umeå (kosten €600,- dit om even aan te geven dat we de IRK Plus er voor de komende 20 jaar wel uit hebben). Wanneer de twee aandrijfstangen met elkaar worden vergeleken blijkt er een klein verschil te zijn. Het scharnierpunt (of hoe dit ook heet) lijkt iets anders te zijn. De lengte is wel hetzelfde. De monteurs verwachten dat het wel gaat lukken (foto 16). De nieuwe as zit er zo in en binnen een uur staat de camper weer op de grond. Ik maak even een proefrit terwijl Allard het met Patrick financieel verder afhandelt. Ik scheur een stuk en ik merk niks meer van de oude problemen alleen piept de rechter voorrem, maar dat zal wel komen omdat deze net los is geweest. Omdat Patrick niet weet hoe de creditcardautomaat werkt moet er even in de buurt gepind worden. Ik haal daarom weer wat geld uit de muur. We betalen Patrick en bedanken Gijs en eindelijk kunnen we om 17.10 wegrijden uit Umeå. We rijden door en komen de eerste rendieren tegen. De beesten lijken niet bang en wanneer we stoppen om wat foto's te maken komen ze eindelijk in beweging (foto 17). Om 21.00 stoppen in de buurt van Töre bij een tankstation. Gelukkig zien we een stroomaansluiting buiten en kunnen we de camper weer aansluiten
(foto 18). Vanavond kan het licht weer aan en slapen we warm bij de kachel.

foto 15	foto 16	foto 17	foto 18

Dag 7 - zondag 28 maart 2004

Allard: Het is 08:30 uur als ik wakker wordt en Rik een boek zie lezen. Hij is ook net daarvoor wakker geworden en we besluiten om nog even in onze slaapzak te blijven. Uiteindelijk maken we het bed op en kleden we ons aan. Omdat het tankstation gisteravond al gesloten was hebben we de stroom zonder vragen afgetapt. De volgende dag bleek dat de eigenaar daar even flink van wilde profiteren en vroeg ons daarom 100 SEK (€12,50) te betalen. Uiteindelijk hebben we het kunnen afronden naar 50 SEK. Na een lekkere douche in een huis naast het tankstation vertrekken we vervolgens om 11.50 uur (na ingang van de zomertijd) weer in noordelijke richting. Rik gaat vandaag rijden en ik kan dus lekker een boek gaan lezen en hem af en toe instructies geven welke richtingen we moet volgen. Na iets meer dan een uur rijden we Zweden uit en komen Finland binnen om 13.10 uur bij de plaats Haparanda. Vanaf hier wordt het op de doorgaande wegen voor ons drastisch slechter. Het was ons al opgevallen dat wij duidelijk de enigen in Noord Scandinavië waren zonder winterbanden. Iedereen om ons heen scheurt echt met volle vaart door de sneeuw. Het had ons tot op vandaag nog geen nadelen opgeleverd omdat we alleen op de voorlopig sneeuwvrije hoofdwegen zijn gebleven. Maar vanaf dit moment ziet het er voor ons niet zo rooskleurig meer uit. In Finland liggen overal aangevroren lagen sneeuw op de weg. Ik vertrouw natuurlijk volledig op het talent van Rik om onze camper op de weg te houden en de berg op te manoeuvreren, terwijl hij het af en toe behoorlijk warm lijkt te krijgen. Maar zoals bekent; alles went. Dus ook de besneeuwde wegen van Finland en op een gegeven moment rijden we alweer wat zekerder rond. Om 14.45 uur komt voor ons het legendarische moment dat we de Poolcirkel gaan passeren. We verwachten er heel veel van en zien uit naar dit moment. Als we de Poolcirkel passeren zien we een souvenirs shop en een bus met bejaarden. Dit is het dus. We maken een paar foto's voor het idee (foto 19, 20 en 21) en besluiten maar weer snel verder te gaan. We hebben nog een aardige uitdaging voor ons liggen. Hoe noordelijker we komen hoe onbewoonder het er uit gaat zien. Op een enkele snowscooter na begint het heel stil te worden. Dit houdt dus ook in dat we nog maar amper een grote stad passeren of een tankstation zien. We worden een beetje onzeker en weten niet goed hoe de wegen verder zullen zijn en of we nog wel op tijd iets vinden waar we stroom kunnen gebruiken. De stroom is voor ons momenteel essentieel aangezien we buiten een temperatuur meten van -12 graden. Het moment van twijfel ontstaat wanneer we om 19.20 uur een kruispunt naderen waar we rechtsaf kunnen slaan en over redelijk besneeuwde wegen nog 150 km moeten afleggen terwijl het vriest en donker wordt (foto 22), of dat we rechtdoor gaan, maar 100 km verder moeten rijden en langs de kliffen van Noorwegen uiteindelijk bij hetzelfde punt weer uitkomen. We kiezen er voor om toch af te slaan en er maar het beste van te hopen dat de sneeuw mee gaat vallen en we de plaats Kautokeino zullen bereiken. En we hebben het gehaald. Om 21.00 uur arriveren we nadat we een paar uur lang alleen maar door een wijde sneeuwvlakte hebben gereden wat ons sterk deed denken aan Alaska. We zijn nu dus weer in Noorwegen en we hebben nog 395 km voor de boeg om de Noordkaap te halen. Maar dat zien we morgen wel weer.

foto 19	foto 20	foto 21	foto 22

Dag 8 - maandag 29 maart 2004

Rik: Vandaag hebben we een douche genomen in het koude Kautokeino (foto 23), en we vertrekken om 10.30. We rijden richting Alta en dat is een saai stuk van 130 km (foto 24). Ook hier ligt best wat sneeuw op de weg maar op de meeste stukken kunnen we aardig doorrijden (foto 25 en 26). Wanneer we in Alta aankomen zien we eindelijk "Nordkapp" op de borden staan. Nog 264 km! We rijden de weg langs een fjord en eindelijk zien we stukken land die niet zijn bedekt met sneeuw. De wegen zijn goed begaanbaar en we rijden met een gemiddelde snelheid van 100 km/u lekker door. Dat schiet op. Wanneer we moeten doorsteken naar Skaidi komen we door een landschap waar geen bomen meer groeien. Vanaf nu zullen we ook geen bomen meer zien blijkt later. De weg ligt een stuk hoger maar toch blaast de wind er sneeuw overheen (foto 27) die niet blijft liggen. Dit zorgt ervoor dat een nevel effect boven de weg komt wat er spectaculair uitziet. We kunnen lekker doorrijden en komen om de 10 minuten een auto tegen. Wanneer we in Olderfjord (foto 28) aankomen ligt er op de weg al veel meer sneeuw maar de kale stukken blijven overheersen. Wanneer we door de Skarvbergtunnel zijn gereden Komt er vanaf Repvåg (foto 29) een stuk wat op de kaart als sneeuwroute staat gemarkeerd. We besluiten het even aan te zien en het blijkt redelijk mee te vallen. We rijden hier en daar door wat opgewaaide sneeuw maar we merken er weinig van. Wel waait het nog steeds erg hard. We gaan door de Nordkapptunnel heen en dat is best een hele rit. We rijden best hard naar beneden, maar de tunnel weer uitkomen valt toch tegen. We moeten terug maar de 3e versnelling om een beetje vaart te houden. We kruipen uiteindelijk met 50 km per uur de tunnel weer uit. Wanneer we op het eiland zijn, zijn de weersomstandigheden toch wel veranderd. Het is nog harder gaan waaien en wanneer we Honningsvåg bereiken (het hoogste dorpje van europa waarschijnlijk) dan slaan we linksaf de weg naar de Noordkaap in. Het is nog 30 kilometer en dan zijn we er (foto 30). De wegen zijn nu helemaal bedekt met aangereden sneeuw en het waait er erg hard. Wanneer we een helling met 9% oprijden die helemaal besneeuwd is vragen we ons af of het nog wel allemaal zo lekker is. We moeten nog 20 kilometer en de wind is ondertussen aangewakkerd tot best wel stormachtig. De weg is vol met sneeuw en we besluiten om te keren. Dit vinden we natuurlijk best wel een tegenvaller, we waren er zo dichtbij! Maar doorrijden is geen optie meer. Om de afdaling zonder schade te veroorzaken uit te voeren besluiten we om de sneeuwkettingen om de voorbanden te monteren. Dit is nog wel even een zware klus aangezien we op een hoge, open vlakte staan en de sneeuw hard onder de camper doorwaait. Uiteindelijk komen we veilig weer in Honningsvåg aan. Hier horen we van een vrouw die bij de benzinepomp werkt dat er een bus (wel met winterbanden) iedere dag rond 11.00 toeristen vanaf een cruiseschip naar de Noordkaap toe brengt en ze vervolgens weer afzet bij de boot rond 15.00. We besluiten dit morgen te gaan doen en te vertrekken wanneer de bus ons heeft afgezet. We nemen ons nu vast voor om zo snel mogelijk uit dit noordelijke permafrost te vertrekken. We mogen van de eigenaar van de benzinepomp in Honningsvåg gratis gebruik maken van de stroomaansluiting naast het pand. Dat betekent dat we vandaag weer warm gaan slapen. Maar voor dat het zover is gaan we ons eerst klaar maken voor een lekker filmpje. Verder naar dag 9 t/m 14.

foto 23	foto 24	foto 25	foto26
foto 27	foto 28	foto 29	foto 30